The main aim of project is to enhance the level of interdisciplinarity at higher education institutions by applying a bottom-up approach, i. e. supporting students, academics and management staff in developing their innovative, divergent, creative way of thinking and solving problems. To achieve this objective we turn to design thinking methodology, which proves to be extremely useful because it can be thought and learned in a relatively short period using controllable process with evaluations and exercises to improve creative efficiency. We perceive it as a powerful tool that could easily be applied for improving achievements and strengthening quality of the teaching process in higher education. Having considered the above mentioned, in the course of the project we will develop a number of ICT-supported didactic materials that will introduce the design thinking approach to higher education, considering: - improving the ability of the higher education to influence students’ individual potential and equip future graduates with knowledge and core transferable competences they will need to succeed in high-skill occupations (including flexibility, creativity, team work abilities, communication skills, etc.); - strengthening the researchers and academics’ willingness to engage into interdisciplinary endeavors in general and to include design thinking and interdisciplinarity into the teaching process in particular; - increasing the HEIs’ management staff awareness, openness and support for introducing continuous changes at a university (including a shift towards interdisciplinarity) for making it more respondent to the changing needs of the labour market and more efficient in defining the competencies of tomorrow. The project also creates a possibility to develop, test and evaluate a new, flexible and innovative didactic approach. Eight Partners will combine their potential to create a new teaching/ learning methodology that will be based on real life problems and will stimulate divergent thinking. The didactic model will be generated with an active participation of academics, researchers, students, HEIs’ management staff and other interested parties. The testing and evaluation will take a highly attractive form of local innovation bootcamps (followed by one international innovation bootcamp), i. e. competitions for interdisciplinary groups of students. We believe that it will significantly enrich the teaching process, increase students’ motivation and illustrate an interesting knowledge-delivery method based on the Participatory Learning Approach. The side-effect will be breaking the traditional model of relations between students and researchers/ academics as the latter will participate as coaches/ facilitators of the process. A new, much closer model of student-academic cooperation will be exploited. The project supports the 2011 EU Modernisation Agenda for higher education, especially in the areas of: improving the quality and relevance of higher education (by developing students’ transversal skills and adjusting them to knowledge-based economy’s requirements; testing new and innovative learning/ teaching methods and enriching didactic materials), improving the governance and funding (by enhancing the management staff professional competencies and creating a database of good practices); strengthening quality through mobility and linking higher education closer to business.
Uczelnie wyższe w dzisiejszych czasach najczęściej podkreślają w swoich Misjach potrzebę nowoczesnego kształcenia przystosowanego do rynku pracy oraz transferu wiedzy do społeczeństwa. Podejście interdyscyplinarne okazuje się nieocenione nie tylko dla naukowców, ale przede wszystkim dla studentów i absolwentów. Wzmacnia kompetencje przekrojowe, kreatywność i elastyczność, daje wiedzę i słownictwo umożliwiające lepsze zrozumienie innych dyscyplin, zapewnia niezbędne umiejętności komunikacyjne i przygotowuje do pracy zespołowej pożądanej na współczesnym rynku pracy. Europejskie instytucje szkolnictwa wyższego starają się zmienić swoje oblicze zgodnie z wymogami gospodarki opartej na innowacjach, stąd wzmacnianie interdyscyplinarności i rozwijanie nowoczesnych metod kształcenia i pracy jest szansą na zwiększanie ich zdolności innowacyjnych i dydaktycznych oraz lepsze przystosowanie do dynamicznie zmieniających się społeczeństw, gospodarek i rynku pracy. Głównym celem projektu było podniesienie poziomu interdyscyplinarności na uczelniach poprzez zastosowanie podejścia oddolnego, tj. wspieranie studentów, nauczycieli akademickich i kadry zarządzającej w rozwijaniu ich zdolności do myślenia dywergencyjnego, twórczego, projektowego (zgodnie z podejściem design thinking-DT). Wymienione grupy docelowe tworzą ekosystem każdej uczelni i każda z nich jest równie ważnym elementem całości, bez którego prawdziwa zmiana instytucjonalna nie jest możliwa. Pozostałe cele projektu są zgodne z następującymi priorytetami programu Erasmus +: 1. Osiągnięcie odpowiednich i wysokiej jakości umiejętności i kompetencji, takich jak: kreatywność, adaptacja do szybko zmieniających się okoliczności, kompetencje międzykulturowe i wielojęzyczne, rozwój pracy zespołowej, elastyczności, umiejętności uczenia się oraz lepsze postrzeganie własnej zdolności rozwiązywania problemów. 2. Wspieranie innowacji i kreatywności poprzez partnerstwa, inter- i transdyscyplinarne podejście oraz wzmacnianie roli szkolnictwa wyższego w regionach. 3. Promowanie umiędzynarodowienia, uznawania i mobilności, wspieranie zmian zgodnie z zasadami procesu bolońskiego. Sam charakter projektu oraz szeroki skład konsorcjum projektowego wzmacnia per se rozwój procesu bolońskiego poprzez promowanie współpracy europejskiej oraz rozwój europejskiego obszar szkolnictwa wyższego. W trakcie realizacji projektu: - stworzono 5 produktów, które dostępne są bezpłatnie dla każdego w Internecie, - zrealizowano 20 wydarzeń upowszechniających (245 odbiorców), - zorganizowano 3 intensywne treningi z zakresu DT (84 uczestników), każdy skierowany do jednej z trzech powyższych grup docelowych, - zorganizowano 5 kilkudniowych spotkań partnerskich w siedzibach Partnerów (w 2020 r. zdalnie) i kilkadziesiąt spotkań online. Wiedza na temat DT upowszechniona w instytucjach partnerskich stała się m. in. przyczynkiem do zmian podejmowanych w programach kształcenia, jak również wprowadzania przez uczestników projektu metod DT w ramach prowadzonych zajęć oraz w codziennej pracy zespołowej. W UMCS na kierunku Socjologia wprowadzony został obowiązkowy przedmiot "Warsztaty myślenia projektowego", w ramach którego poznawane jest w praktyce podejście DT, Uniwersytet Bifrost wprowadził kurs z DT bazujący na IO2 oraz IO4, metody DT są również częścią nauczania Teorii Decyzji na Wydziale Biznesu. Na Uniwersytecie w Amsterdamie doświadczenia z projektu DT.Uni pomogły we wdrożeniu DT jako metody na nowych kursach i doprowadziły do opracowania całkowicie nowego interdyscyplinarnego programu studiów na Wydziale Nauk o nazwie "Ludzie, nauka i technologia". W TU Dresden zostały wprowadzone regularne warsztaty DT dla studentów w katedrze Industrial Design Engineering, a do programu nauczania wprowadzono e-book IO2 (Wydział Informatyki), usprawniający już istniejące metody projektowania w nauczaniu. Metody DT są stosowane w dziale „Strategii i komunikacji”, stowarzyszeniu badawczym „DRESDEN-concept”, którego członkiem jest TU Dresden, klastrze CeTI, w administracji Wydziału Inżynierii Środowiska. Zespół STEAMhouse w BCU opracowuje nowy program warsztatów DT dla studentów. Pilotaż będzie prowadzony z udziałem grupy studentów różnych dyscyplin na Wydziale Informatyki, Inżynierii i Środowiska w lutym 2021 r. Ambicją BCU jest wprowadzenie tego typu programu na innych wydziałach, m. in.Wydziale Sztuki i Projektowania oraz Biznesu i Zdrowia, a techniki DT zostały użyte w badaniach naukowych i pracach rozwojowych związanych z eXtended BCU - projektem BCU badającym technologię AR/VR w celu stworzenia wirtualnych przestrzeni edukacyjnych. Również UEBA oraz IPG od 2018 r. wdrażają DT na kursach prowadzonych przez uczestników projektu DT.Uni. Projekt zapewnił dobre zrozumienie narzędzi i technik design thinking, doświadczenie w ich stosowaniu, sposób na wzbudzenie entuzjazmu i szkolenia innych oraz, co najważniejsze, pewność wykorzystania tego podejścia, a tym samym zwiększania interdyscyplinarności w przyszłości.