Pandemia miała na nas - osoby pracujące z młodzieżą - ogromny wpływ. A przede wszystkim na młodzież, z którą działamy na co dzień. Zamknięci w domach, odizolowani, przepełnieni strachem i niepewnością nie mieliśmy wystarczającej ilości narzędzi, by poradzić sobie z zupełnie nową sytuacją, w jakiej znaleźliśmy się w zasadzie bez ostrzeżenia, z dnia na dzień. Nasze organizacje musiały przejść na tryb zdalny, co często wiązało się z obniżonym wpływem i utratą głębszego kontaktu z dużą częścią młodzieży, z którą pracujemy na co dzień. Konieczność przeniesienia całej pracy online, niepewność czy nasze organizacje oraz partnerzy, z którymi do tej pory realizowaliśmy swoje misje przetrwają kryzys, poczucie osamotnienia mocno odbiły się również na naszym samopoczuciu, naszej motywacji i wierze w możliwość wprowadzenia zmiany. Pandemia ustąpiła, choć nie wiadomo na jak długo oraz jak będzie wyglądał nowy, popandemiczny świat, który chcemy współtworzyć. Staraliśmy się odbudować nasze organizacje, kontakty, rozpocząć działania z nową energią, czuliśmy jednak wyraźnie potrzebę pewnego oczyszczenia, przepracowania i przegadania tego, co wydarzyło się podczas ostatniego 1,5 roku, domknięcia pewnego okresu, przyjrzenia się naszej sytuacji, naszym emocjom, myślom, sygnałom z ciała, naszym relacjom, ale też naszym priorytetom i celom - na ile te, które mieliśmy do tej pory są wciąż adekwatne? Czuliśmy, że bez przestrzeni na przepracowanie własnych emocji i stresu trudno będzie nam z pełną otwartością i empatią przyjąć emocje i stres młodych ludzi, z którymi pracujemy. Potrzeba nam również było konkretnych narzędzi i lepszego zrozumienia jak pracować z młodzieżą po powrocie z pandemii, kiedy nasze dotychczasowe metody okazywały się często niewystarczające. Czuliśmy też wyraźnie, że powinniśmy zmienić styl naszej pracy tak, by był bardziej odporny na wydarzenia z zewnątrz. Większość osób w naszych organizacjach była na skraju wypalenia i decyzji o przebranżowieniu się, nie chcieliśmy dopuścić do tego, by ta sytuacja powtórzyła się w przyszłości. Chcieliśmy więc nie tylko przyjrzeć się temu co było, domknąć przeszłe emocje i stres, zanurzyć się w chwili obecnej i spotkać z samymi sobą, ale też wypracować na przyszłość skuteczne strategie pracy, które zapewnią nam większą odporność i zapobiegną sytuacji wypalenia w przyszłości. Dzięki realizacji projektu: -Przyjrzeliśmy się efektom, jakie pandemia wywarła na nas - pracownikach młodzieżowych (w tym wolontariuszach, kadrze zarządzającej i administracyjnej, aktywistach i edukatorach) - oraz młodzieży z którą pracujemy. -Domknęliśmy pewien etap, przepracowaliśmy nagromadzone emocje, przekonania, stres, i przygotowaliśmy się do nowego etapu pracy. -Nabraliśmy dystansu, zweryfikowaliśmy nasze priorytety, marzenia, cele i dostosowaliśmy je do nowej rzeczywistości. -Poznaliśmy i rozwinęliśmy nowe praktyki i nawyki, które pozwolą nam lepiej zadbać o siebie i o młodzież, z którą pracujemy, budując długofalową odporność i zapobiegając wypaleniu. -Odświeżyliśmy kontakty, zbudowaliśmy silniejszą relację z innymi osobami, w tym organizacjami partnerskimi, z którymi kontakt przez ostatnie półtora roku był wyłącznie internetowy. Założone cele główne zostały osiągnięte. Były to: -Zweryfikowanie holistycznie pojmowanego dobrostanu osób pracujących z młodzieżą, przyjrzenie się efektom jakie pandemia wywarła w naszych ciałach, emocjach, umysłach i relacjach, ale też priorytetach, marzeniach i celach. -Zadbanie o siebie, przygotowanie i zwiększenie motywacji do podjęcia działań. -Poznanie konkretnych, różnorodnych narzędzi do pracy z młodzieżą, których celem jest zadbanie o ich holistycznie pojmowany dobrostan. -Przygotowanie organizacji i jej współpracowników na pracę w niepewnych warunkach - poznanie i wprowadzenie w życie konkretnych technik przeciwdziałania wypaleniu, które pozwolą nam zapewnić większą odporność organizacji, jej pracowników, otoczenia i grup odbiorczych również w kolejnych latach niepewnej przyszłości. Cele dodatkowe: -poznanie i rozwijanie metod pracy z młodzieżą (praca w grupie, praca z ciałem, techniki teatralne i coachingowe, itd), -rozwój umiejętności społecznych osób uczestniczących i kompetencji trenerskich osób prowadzących, - rozwój innowacyjnych i interdyscyplinarnych metod pracy z młodzieżą, - praca w międzynarodowym i międzykulturowym środowisku, - wspieranie trzeciego sektora, - sieciowanie z europejskimi organizacjami o podobnym profilu, - rozwijanie oferty Fundacji i partnerów uczestniczących w projekcie, - lepsze odpowiadanie na potrzeby grup docelowych, - wzmocnienie kompetencji zarządczych, organizacyjnych, koordynacyjnych, motywacyjnych, komunikacyjnych i społecznych kadry Fundacji oraz organizacji partnerskich i stosowanie ich w codziennej pracy.