Ο σχεδιασμός μας, διαχε'οταν προς δύο κατευθύνσεις: ● ψηφιακός αλφαβητισμός(για τις μικρότερες ηλικίες) ● ψηφιακή αποτοξίνωση( για τους μεγαλύτερους σε ηλικία, νέους) Θέσαμε ως γενικό σκοπό- φιλοδοξία του σχεδίου μας, να ξαναδώσουμε τις χαρές της πραγματικής ζωής στους νέους, βγάζοντάς τους από την εικονική πραγματικότητα της οθόνης του PC. Στοχεύσαμε λοιπόν σε: - κοινωνική και συναισθηματική ενδυνάμωση των νέων στην μετά-covid εποχή - αλληλεγγύη και έμπρακτη στήριξη των ευπαθών ομάδων για να ξαναβγούν στην κοινωνία - «απογαλακτισμό» από την οθόνη και το διαδίκτυο, νέων αλλά και μεγαλύτερων - επικαιροποίηση και άνοιγμα του κάδρου των προβλημάτων και ενδιαφερόντων καθώς η ζωή συνεχίζεται και δεν μοιάζει καθόλου με αυτήν της οθόνης Η επίτευξη των παραπάνω στόχων, είχε να αντιμετωπίσει ζητήματα και ανάγκες, όπως: - να θυμηθούμε ότι είμαστε όντα κοινωνικά. Η πανδημία μας απομόνωσε, αλλά τώρα οφείλουμε να προστατέψουμε τους ευάλωτους του εγκλεισμού και των συνεπειών του, δηλαδή τους νέους και τις ευπαθείς ομάδες - να ξαναβρούμε τη δύναμη και την ανθρωπιά μας όλοι εμείς οι συνειδητοποιημένοι και (πρώην) ενεργοί πολίτες ώστε: ●Να ξαναχτίσουμε τα δίκτυα, τις ομάδες, τις εθελοντικές δράσεις. ●Να ξαναβρούμε φίλους, συντρόφους, συνοδοιπόρους ●Να ξανά αγαπήσουμε τους ανθρώπους, τη φύση, τις μικρές χαρές, την απόλαυση της παρέας και της ομαδικής δράσης. ● να πολεμήσει ο καθένας με τον εαυτό του ώστε οι τραυματικές εμπειρίες του εγκλεισμού, να μην επηρεάσουν τη στάση που θα έχουμε ως γονείς, δάσκαλοι και youth workers.