Projekt Erasmus+ realizowany przez Uniwersytet Gdański, stanowił integralną część strategii umiędzynarodowienia uczelni. Jego wdrożenie miało na celu nie tylko rozwój kompetencji studentów i pracowników, ale również wspieranie partnerstw międzynarodowych oraz wzmacnianie pozycji uczelni w globalnym środowisku akademickim. Projekt miał również na celu wzmocnienie współpracy między Uniwersytetem Gdańskim a partnerami zagranicznymi, zarówno z krajów UE, jak i spoza Unii, co przyczyniło się do wzrostu prestiżu uczelni na arenie międzynarodowej oraz otwarcia na nowe kierunki współpracy akademickiej i badawczej. Jednym z ważnych aspektów projektu było wspieranie działań związanych z priorytetami horyzontalnymi programu Erasmus+. W szczególności Uniwersytet Gdański wdrażał strategie związane z włączeniem i różnorodnością, co obejmowało zapewnienie dodatkowego wsparcia finansowego dla osób z mniejszymi szansami, takich jak osoby z niepełnosprawnościami lub o niższym statusie ekonomicznym. Uczelnia podejmowała także działania mające na celu promocję zrównoważonych form transportu wśród uczestników mobilności, co było zgodne z priorytetami transformacji ekologicznej, stawianymi przez program Erasmus+. Istotnym aspektem projektu była współpraca z Ukrainą, umożliwiając studentom z tego kraju udział w wymianach, jako forma wsparcia. Dzięki udziałowi w projekcie Uniwersytet Gdański mógł również realizować cele związane z rozwijaniem kompetencji demokratycznych i obywatelskich. W ramach działań projektowych organizowane były różnorodne inicjatywy mające na celu zwiększenie zaangażowania uczestników mobilności w życie demokratyczne, promowanie wspólnych wartości europejskich oraz aktywności obywatelskiej. Działania te obejmowały zarówno działania na rzecz przyjeżdżających studentów i pracowników, jak i programy wspierające studentów Uniwersytetu Gdańskiego wyjeżdżających za granicę. W ramach projektu realizowano mobilności pracowników Uniwersytetu Gdańskiego. Nauczyciele akademiccy oraz pracownicy administracyjni mieli możliwość uczestniczenia w programach szkoleniowych oraz wymianie doświadczeń z pracownikami uczelni zagranicznych. Wyjazdy te były kluczowe dla podniesienia kompetencji dydaktycznych, wzbogacenia oferty edukacyjnej o nowoczesne metody nauczania oraz dla nawiązywania nowych kontaktów międzynarodowych, które w przyszłości mogły zaowocować dalszą współpracą badawczą i dydaktyczną. W ramach projektu organizowano również krótkoterminowe mobilności fizyczne dla doktorantów, co było istotnym elementem wspierającym rozwój kariery akademickiej młodych naukowców. Mobilność studentów była realizowana na różnych poziomach edukacji, począwszy od studiów licencjackich, magisterskich, aż po studia doktoranckie. Wyjazdy studentów na zagraniczne uczelnie partnerskie miały na celu nie tylko poszerzenie ich wiedzy merytorycznej, ale również rozwój umiejętności miękkich, takich jak zdolność do pracy w międzynarodowych zespołach, komunikacje w różnych językach, adaptacje do nowych kultur i warunków życia. Dzięki projektowi studenci mogli studiować za granicą przez semestr lub rok akademicki, a ich osiągnięcia były w pełni uznawane przez macierzystą uczelnię, co zapewniało płynność procesu edukacyjnego oraz zachowanie ciągłości kształcenia. Jednym z kluczowych elementów projektu były tzw. Blended Intensive Programs (BIP), które wprowadziły nowatorski model mobilności, łączący formę zdalną i stacjonarną. Dzięki temu modelowi udało nam się dotrzeć do uczestników, którzy z różnych powodów nie mogli realizować mobilności długoterminowej, co znacząco poszerzyło grono beneficjentów programu. Zajęcia online, prowadzone przez partnerów z różnych krajów, nie tylko poszerzyły ofertę dydaktyczną, ale także stworzyły nowe możliwości współpracy międzynarodowej i wymiany dobrych praktyk między uczelniami. Dzięki formułom BIP, możliwe było prowadzenie zajęć również poza murami uczelni, we współpracy z otoczeniem społeczno-gospodarczym. Studenci i pracownicy, uczestniczący w tych programach, mogli w praktyce doświadczyć współpracy z przedsiębiorstwami, organizacjami pozarządowymi oraz innymi instytucjami, co przyczyniło się do ich lepszego przygotowania do pracy zawodowej w międzynarodowym środowisku. Projekt w znaczący sposób wspiera rozwój sojuszu „European University of the Seas – SEA-EU”, w ramach którego UG tworzy konsorcjum z 8 nadmorskimi uczelniami: z Kadyksu, Brestu, Kilonii, Splitu, Malty, Faro, Neapolu i Bodø. Wymiana studentów i pracowników wzmocniła sieci naukowe i dydaktyczne, co bezpośrednio wpłynęło na umiędzynarodowienie oferty edukacyjnej Uniwersytetu Gdańskiego. Współpraca ta przyczyniła się do rozwoju nowych kierunków studiów i badań, szczególnie związanych z gospodarką morską. Uniwersytet Gdański zyskuje szersze możliwości badawcze i edukacyjne, a także pogłębia współpracę z międzynarodowym środowiskiem akademickim, a także miastami i portami stanowiącymi naturalne otoczenie społeczne i gospodarcze uczelni nadmorskich.