Pojęcie pracownika młodzieżowego ma w Polsce dość szerokie znaczenie i obejmuje osoby wykonujące pracę z młodzieżą w ramach różnych zawodów. Do grupy tej należą również pracownicy organizacji pozarządowych, którzy działają z oraz na rzecz młodzieży. Brak pewnego doprecyzowania pozostawia jednocześnie otwartą ścieżkę dla osób, które chcą pracować z młodzieżą w ramach stowarzyszeń lub fundacji. Na poziomie europejskim podejmowane są próby określenia kompetencji pracowników młodzieżowych. Kompetencje te obejmują bardzo szeroki zakres wiedzy i umiejętności: od umiejętności posługiwania się nowoczesną technologią i zarządzanie projektem po znajomość psychologii i pedagogiki przez umiejętności mentoringu, coachingu, rozwiązywania konfliktów i komunikacji. Oprócz wiedzy i umiejętności wskazuje się również pożądane postawy: asertywność, pewność siebie i równowagę emocjonalną (źródło: Biała Księga Młodzieży Polskiej, Praca z młodzieżą i dla młodzieży w Polsce, diagnoza stanu w roku 2019).O ile dostępnych jest wiele szkoleń o różnej tematyce, jak: zarządzenie projektem, realizowanie projektów młodzieżowych, wykorzystanie różnych form sztuki w pracy z młodzieżą po politykę młodzieżową i włączanie osób z mniejszymi szansami, stosunkowo niewiele projektów oferuje możliwość wzmocnienia odpowiednich postaw. Należy przy tym pamiętać, że jednym z celów pracy z młodzieżą jest pomoc w odnalezieniu młodym ludziom siebie, odkrycia własnych mocnych stron i uzdolnień. Nastolatkowie są skłonni do niewłaściwej oceny własnej osoby: większość nastolatków zaniża wartość własnej osoby, zaś część nastolatków wywyższa się. Obcując z otoczeniem, innymi młodymi osobami i poprzez odpowiednie metody pracy z młodzieżą, nastolatek powinien stworzyć właściwe postrzeganie własnej osoby (źródło: https://filipow.pl/interreg/pdf/Podrecznik.pdf). Trudno jednak oczekiwać od pracowników młodzieżowych wspierania rozwoju młodych ludzi, jeżeli nie mają dostatecznej możliwości wsparcia własnych zasobów, czyli możliwości ich zidentyfikowania oraz rozwoju strategii radzenia sobie z trudnymi sytuacjami. Szeroko mówi się ponadto o wpływie pandemii COVID-19 na młodych ludzi: o poczuciu izolacji, wzroście stanów depresyjnych i trudnościach adaptacyjnych do nowej rzeczywistości. Te same zjawiska dotyczą przecież również osób pracujących z młodzieżą, jeśli nie bezpośrednio (od utraty poczucia bezpieczeństwa, braku pewności jutra, konieczności dynamicznego dostosowania się do nowej rzeczywistości i wejścia mocniej w komunikację i pracę online) to pośrednio poprzez pracę z młodzieżą doświadczającą wymienionych wyżej czynników. Nie może to pozostać obojętne na ich stan psychiczny i emocjonalny, a tym samym rodzi potrzebę wzmocnienia ich odporności psychicznej i zwiększenia samoświadomości - również na temat wpływu doświadczeń na stan własny, aby móc na ten stan odpowiednio zareagować. Niemniej szeroko mówi się o potrzebie obcowania z naturą i ponownego nawiązania z nią kontaktu. Istnieje szereg opracowań na temat skutków deficytu kontaktu z przyrodą. Lockdowny oraz przeniesienie pracy i nauki do świata internetu wpłynęły na ograniczenie czasu spędzanego razem z innymi na zewnątrz, a tym samym mogły przyczynić się do pogłębienia tego deficytu (źródło: https://cimhoryzonty.org/teatr-forum/teatr-forum-teatr-wspoltworzony-przez-jezyckiedzieci-i-mlodziez-dotyczacy-ich-codziennosci/). Oprócz tego w czasach kryzysu klimatycznego niemniej ważne jest uświadamianie związków z przyrodą, aby (młodym) ludziom szczerze zależało na jej ochronie i zakończeniu nadmiernej jej eksploatacji. A związków z przyrodą nie da się odtworzyć przed ekranem komputera - do tego niezbędna jest ekspozycja na środowisko przyrodnicze. W odpowiedzi na wyżej opisane niedobory i wyzwania niniejsza mobilność miała na celu stworzenie osobom pracującym z młodzieżą przestrzeni i zaoferowanie narzędzi z wykorzystaniem przyrody do wzmocnienia samoświadomości, zidentyfikowania i wzmocnienia własnego potencjału oraz poczucia własnej wartości, aby zapewnić stabilność emocjonalną, tak potrzebną w pracy z młodzieżą. Ważny był tutaj czynnik przyrodniczy, chcieliśmy pracować w otoczeniu środowiska naturalnego, aby wykorzystać jego potencjał w pracy nad rozwojem osobistym - własnym (pracowników młodzieżowych), a następnie młodych ludzi i społeczności lokalnej. Głównym celem projektu była zatem poprawa jakości pracy z młodzieżą poprzez wzmocnienie równowagi emocjonalnej pracowników młodzieżowych, by docelowo mogli oni lepiej wspierać potencjał młodych ludzi. Podczas szkolenia uczestnicy mogli: - dowiedzieć się, jak rozpoznać i wzmacniać własne zasoby - zidentyfikować własne przekonania, które stanowią ograniczenie w osiągnięciu pełnego potencjału - zwiększyć poziom samoświadomości i mechanizmów psychologicznych - nawiązać głębszy kontakt z naturą - zdobyć narzędzia do pielęgnowania własnego dobrostanu w celu zachowania równowagi emocjonalnej - zdobyć narzędzia do rozwoju samoświadomości młodzieży, z użyciem przyrody