Wnioskodawca przygotowywał projekt w kwietniu 2022 - niespełna 2 miesiące po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę. Już wtedy wiedzieliśmy, że Europa mierzy się z jednym z największych kryzysów migracyjnych w historii - do Polski przybyły w pierwszych tygodniach konfliktu miliony uchodźców wojennych, wiele z nich stanowiły dzieci i młodzież. Jak określono w opisie projektu wzorowa postawa obywatelska Polaków połączona z działaniami organizacji humanitarnych i pozarządowych wpłynęła na zabezpieczenie podstawowych potrzeb bytowych nowo przybyłych do naszego kraju uchodźców. Wnioskodawca postanowił zatem podjąć działania w obszarze integracji, w szczególności integracji rówieśniczej i adaptacji młodzieży z doświadczeniem uchodźstwa do nowych warunków. Wtedy jeszcze nie wiedzieliśmy jak istotna okaże się 12-miesięczna inicjatywa w ramach projektu. Nikt nie był w stanie przewidzieć, że działania wojenne będą trwały ponad półtora roku (na dzień przygotowania raportu - 09.2023), a młodzież z Ukrainy będzie potrzebowała włączenia społecznego i pomocy w nawiązaniu kontaktów rówieśniczych, gdyż nie będzie w Polsce „tylko na chwilę”. Koncepcja projektu „Zagrajmy o wspólną przyszłość!- Давайте грати на спільне майбутнє!” polegała przede wszystkim na stworzeniu młodzieży warunków do integracji ponad podziałami - zainicjowaniu wspólnych działań dla młodzieży z Polski oraz uchodźców z Ukrainy, aby podczas działania pokonać barierę językową, przełamać stereotypowe myślenie i wspólnie stworzyć przestrzeń dla wszystkich. Wnioskodawca tak zaplanował projekt, aby w każdym działaniu (poza Cyklem miejskich biegów na orientację dla młodych uchodźców „Poznaję najbliższą okolicę z mapą w ręku”) brali udział nastolatkowie z Polski i Ukrainy (w podziale 50:50). Dzięki temu możliwe było wspieranie procesu integracji. Młodzież wspólnie uczestniczyła w kilkudniowych warsztatach integracyjnych z wykorzystaniem gry miejskiej, gry karcianej, a także dzięki nadwyżce ryczałtowej zorganizowano dla nich wyjścia integracyjne - do parku linowego, na kręgle lub ognisko. Ponadto nastolatkowie z doświadczeniem uchodźstwa wzięli udział w biegach na orientację, których celem było pokazanie im najbliższego otoczenia, zabytków, ale także możliwości (bibliotek, atrakcji, miejsc spotkań, itp.). Praca ponad podziałami - rozwiązywanie zadań, uczestnictwo w warsztatach, wycieczkach, współtworzenie gry karcianej miała na celu: - wzrost kompetencji językowych młodych uchodźców, - wzrost kompetencji społecznych wszystkich uczestników projektu, - wzrost kompetencji kulturowych rozumianych także jako tolerancja, akceptacja różnorodności religijnej, językowej. Ponadto wnioskodawca dzięki projektowi oddał głos również młodzieży z Ukrainy - stworzył warunki do przekazania historii swojego kraju, w tym historii współczesnej, pokazania rówieśnikom z Polski rzeczy dla nich istotnych (m.in. poprzez grę „Ukraina i Polska: Wspólne Dziedzictwo”). Dodatkowo celem projektu było także stworzenie rezultatów pracy intelektualnej, które mogą być wykorzystane przez organizacje zajmujące się pracą oddolną z uchodźcami oraz młodzieżą z kraju przyjmującego (Polski). Dzięki opracowaniu takich narzędzi jak gra karciana,scenariusze gry miejskiej,czy wirtualny escape room lokalne organizacje pozarządowe oraz szkoły otrzymały efektywne narzędzia włączenia społecznego osób młodych z barierą językową. Reasumując - projekt był odpowiedzią na potrzebę integracji rówieśniczej młodzieży z doświadczeniem uchodźstwa i traumy wojennej. Jego główny cel obejmował zainicjowanie wspólnych działań dla polskich i ukraińskich nastolatków, dzięki którym młodzi ludzie mogli nawiązać pierwsze znajomości (ciągłość 12-miesięcznej inicjatywy pozwoliła na stały kontakt pomiędzy młodzieżą z dwóch krajów, co przełożyło się na pierwsze przyjaźnie kontynuowane również po zakończeniu działań).