Projekt Erasmus+ realizowany przez Uniwersytet Gdański stanowił integralną część strategii umiędzynarodowienia uczelni. Jego wdrożenie miało na celu nie tylko rozwój kompetencji studentów i pracowników, lecz również wspieranie partnerstw międzynarodowych oraz wzmacnianie pozycji uczelni w globalnym środowisku akademickim. Projekt przyczynił się do intensyfikacji współpracy z partnerami z krajów Unii Europejskiej oraz spoza UE, co znacząco wpłynęło na wzrost prestiżu Uniwersytetu Gdańskiego i otwarcie na nowe kierunki kooperacji naukowej i dydaktycznej. Jednym z kluczowych obszarów realizacji projektu było wdrażanie priorytetów horyzontalnych programu Erasmus+, w tym działań związanych z włączeniem i różnorodnością. Uniwersytet Gdański zapewnił dodatkowe wsparcie dla uczestników z mniejszymi szansami – m.in. osób z niepełnosprawnościami oraz tych znajdujących się w trudnej sytuacji ekonomicznej. Promowano również stosowanie zrównoważonych form transportu, co było zgodne z założeniami transformacji ekologicznej, wspieranej przez Komisję Europejską. W odpowiedzi na aktualne wyzwania geopolityczne uczelnia umożliwiła również udział w mobilnościach studentom z Ukrainy, jako formę solidarności akademickiej i wsparcia edukacyjnego. Uniwersytet Gdański wykorzystał również potencjał programu do wspierania kształcenia obywatelskiego oraz promowania wartości europejskich. W ramach projektu podejmowano inicjatywy zwiększające zaangażowanie uczestników w życie demokratyczne i społeczne, zarówno w kontekście lokalnym, jak i europejskim. Realizowane były mobilności kadry akademickiej oraz administracyjnej, które zostały poprzedzone otwartym i transparentnym naborem konkursowym. Celem tych działań była profesjonalizacja umiejętności pracowników administracyjnych oraz rozwój kompetencji dydaktycznych kadry naukowo-dydaktycznej, szczególnie w zakresie nowoczesnych metod nauczania i umiędzynarodowienia programów kształcenia. Działania te wpisują się w strategię rozwoju zasobów ludzkich Uniwersytetu Gdańskiego, w tym w założenia inicjatywy HR Excellence in Research oraz priorytety horyzontalne Unii Europejskiej. Szczególnie istotną formą działań projektowych były Blended Intensive Programmes (BIP), które wprowadziły nowatorski model mobilności łączący komponenty wirtualne i fizyczne. Dzięki tej formule udało się znacząco zwiększyć dostępność mobilności dla osób, które z różnych względów nie mogły uczestniczyć w wyjazdach długoterminowych. Udział w tych programach wzięli także partnerzy spoza Unii Europejskiej, co pozwoliło na jeszcze większe umiędzynarodowienie programów nauczania oraz poszerzenie współpracy międzyuczelnianej o wymiar międzykontynentalny. Zajęcia prowadzone online przez międzynarodowych wykładowców oraz komponenty stacjonarne realizowane we współpracy z otoczeniem społeczno-gospodarczym stworzyły przestrzeń dla transferu wiedzy i dobrych praktyk. Uczestnicy – zarówno studenci, jak i pracownicy – mieli możliwość współpracy z przedsiębiorstwami, organizacjami pozarządowymi i instytucjami publicznymi, co znacząco wpłynęło na ich rozwój zawodowy i kompetencje międzykulturowe. Projekt Erasmus+ odegrał również ważną rolę w rozwoju konsorcjum „European University of the Seas – SEA-EU”, tworzonego przez Uniwersytet Gdański wspólnie z uczelniami z Kadyksu, Brestu, Kilonii, Splitu, Malty, Faro, Neapolu i Bodø. Wymiana studentów i pracowników w ramach tej sieci umocniła więzi akademickie i dydaktyczne, przyczyniając się do opracowania nowych kierunków studiów oraz badań związanych z gospodarką morską. Współpraca z partnerami nadmorskimi umożliwiła również pogłębienie relacji z otoczeniem społeczno-gospodarczym – w tym miastami portowymi – co stanowi naturalne środowisko funkcjonowania uniwersytetu o profilu morskim. Podsumowując, projekt Erasmus+ przyczynił się nie tylko do indywidualnego rozwoju uczestników mobilności, ale również do systemowego wzmacniania pozycji Uniwersytetu Gdańskiego jako uczelni nowoczesnej, zaangażowanej społecznie i aktywnej na arenie międzynarodowej.