Każdy kraj był prawdziwym bogactwem kultury, tradycji i sztuki. Każda kultura przypominała unikatowy diament, dlatego należało kultywować jej piękno oraz chronić ją przed zapomnieniem. W dobie szybko zmieniającego się świata i Internetu młodzi ludzie coraz częściej tracili zainteresowanie tradycjami, oddalając się od swoich korzeni. W rezultacie zatracali część swojej tożsamości, co skutkowało osłabieniem kontaktu ze społecznością, która ich otaczała, oraz spadkiem zainteresowania jej wydarzeniami. Ta inicjatywa powstała z potrzeby kultywowania własnych tradycji oraz głębszego zrozumienia własnej kultury i korzeni, takich jak pochodzenie wierzeń i tradycji. Chcieliśmy w ten sposób pokazać, jak ważne było przekazywanie i rozumienie historii oraz tradycji starszych pokoleń, a także jak wiele można było z tego się nauczyć i wzbogacić swoją osobowość. Budzenie świadomości istnienia tradycji było niezwykle istotne, zwłaszcza wśród młodych ludzi, zafascynowanych głównie najnowszymi trendami. Jako młode osoby uważaliśmy, że pielęgnacja zwyczajów oraz ochrona przed utratą indywidualności poszczególnych krajów i kultur była niezwykle ważna. Chcieliśmy również dzielić się tym pięknem z osobami z innych krajów oraz poznawać kultury innych narodów. Mottem Unii Europejskiej było „Zjednoczona w różnorodności” – wspólne kultywowanie i dzielenie się tradycjami oraz historią naszych przodków było tym, co jednoczyło nas w tej różnorodności. To właśnie chcieliśmy propagować w naszym projekcie. Dzięki tej wymianie uczestnicy nie tylko zrozumieli, jak ważne było poznanie i kultywowanie własnej unikalności, ale także otworzyli się na różnorodność innych. Był to najlepszy sposób na odkrywanie świata oraz eliminowanie uprzedzeń i stereotypów, które mogły prowadzić do rasizmu oraz wszelkich innych form nienawiści. Poznając tradycje i kulturę innych krajów, uczestnicy przekonali się, że „inne” nie oznaczało gorszego. Wręcz przeciwnie – ta różnorodność pozwalała na naukę i wzbogacenie własnej osobowości. Dostrzegli również, że pomimo różnic wcale nie byliśmy tak odmienni, a wiele rzeczy nas łączyło. Młodzi ludzie czuli również potrzebę tworzenia i wyrażania się w sposób kreatywny. Dlatego nasz projekt, oparty na edukacji nieformalnej, był idealnym sposobem na zaspokojenie tych potrzeb. Poprzez zajęcia takie jak taniec, muzyka, teatr czy „storytelling”, uczestnicy mogli lepiej poznać swoją kulturę oraz kultury innych krajów, a także wyrazić swoją indywidualność. Dzięki różnorodnym aktywnościom rozwijali oni liczne kompetencje: cyfrowe, językowe, interpersonalne oraz świadomość i ekspresję kulturalną. Było to również okazją do odkrywania ukrytych talentów i zdobywania nowych umiejętności przydatnych w przyszłości. Kreatywne spędzanie czasu okazało się także formą terapii, która pomagała uwolnić się od stresu, lepiej zrozumieć samego siebie oraz nauczyć się wyrażania swojej osobowości i indywidualności. Projekt ten był również swego rodzaju mostem międzypokoleniowym. Poprzez poznawanie mitów i tradycji poprzednich pokoleń uczestnicy lepiej rozumieli swoich przodków, ich sposób myślenia oraz motywacje, które kierowały ich działaniami. Dzięki temu czuli się bardziej związani z przeszłością oraz rozwijali w sobie empatię i tolerancję wobec historii i poglądów innych ludzi. Był to powrót do korzeni oraz szansa na głębsze poznanie samego siebie. Poznając mitologię i tradycje innych krajów, uczestnicy rozwijali poczucie świadomości i przynależności europejskiej oraz tożsamość w stosunku do innych kultur i religii. Chcieliśmy, aby nasz projekt był włączający, angażując osoby z różnych grup społecznych, w szczególności te narażone na wykluczenie. Dbaliśmy również o równowagę płci, a każdy uczestnik miał swój wkład w organizację zajęć, co zapewniało aktywny i równy udział.