Koncepcja naszego projektu oparta była na chęci dzielenia się ze społecznością europejską tym co my znamy najlepiej i w czym mamy bogate doświadczenie. Zauważyliśmy, że w trakcie w zasadzie każdego projektu Erasmus+, a nawet szerzej - w trakcie większości inicjatyw międzynarodowych, pojawiają się elementy wymiany międzykulturowej. Często jednak pozostawiają one wiele do życzenia pod względem merytorycznym - oparte są bardziej na funkcjonujących stereotypach a nie na rzeczowej wiedzy. W dużej mierze takie działania skupiają się na elementach kultury tradycyjnej a ta jest przecież naszą domeną zatem uznaliśmy, że możemy dodać coś do siebie w tym temacie. Postanowiliśmy więc zbudować zasób materiałów wspierających organizacje i grupy uczestników takich wymian we włączeniu elementów dialogu międzykulturowego do swoich projektów. Nasza koncepcja zakładała przeprowadzenie cyklu projektów w których uczestniczyć będą grupy zrzeszające członków zespołów ludowych z różnych krajów Europy, podczas których wspólnie opracują oni scenariusze i materiały wspomagające na których proces poznania innych kultur można będzie oprzeć. Zrealizowany projekt był trzecim w cyklu. Budując założenia projektu przeprowadziliśmy wielopoziomową analizę potrzeb. Na poziomie potrzeb uczestników na pierwszy plan w naszych analizach (ankiety on-line, panele dyskusyjne) wysunął się temat popandemicznej odbudowy kompetencji związanych ze współpracą. Zamknięcie nas wszystkich w domach i ograniczenie mobilności czy kontaktów sprawiło, że przerwanych zostało wiele łańcuchów powiązań i kooperacji. Z naszego punktu widzenia - zespołów ludowych - objawiło się to choćby odwołaniem znacznej większości festiwali międzynarodowych, wyjazdów koncertowych i spotkań warsztatowych. Zabrakło nam tego co dla wielu z nas było sednem uczestnictwa w folklorze - wymiany międzykulturowej właśnie. Nasza koncepcja pozwoliła nam nie tylko znów poczuć tą więź i doświadczyć współpracy, ale również dała nam możliwość dzielenia się i promowania folkloru i kultury tradycyjnej z innymi. Biorąc pod uwagę potrzeby naszych organizacji, dla nich również odbudowa pocovidowa była ważnym tematem. W ramach dyskusji on-line jakie przeprowadziliśmy, okazało się, że dla wielu organizacji pandemia okazała się trudną próbą - nastąpił odpływ członków, kadry i zerwanie wielu powiązań międzynarodowych. Realizacja naszego projektu, a patrząc szerzej - całego cyklu, pozwoliła odbudować te sieci powiązań. Zwiększyła też zaangażowanie członków naszych organizacji i kadry a co za tym idzie pomogła też w uzupełnieniu braków w ich szeregach. Rozważyliśmy też potrzeby społeczności (specjalnie nie nazywamy jej lokalną) europejskiej. Nasze doświadczenia po pandemii, choć z pewnością zintensyfikowane z racji obszaru w jakim działamy, mogły być papierkiem lakmusowym w stosunku do tego co odczuwa cała Europa. Ważnym było zatem wyposażenie grup i organizacji działających na "pierwszej linii frontu" budowania społeczności europejskiej poprzez organizację projektów międzynarodowych w ramach Programu Erasmus+ w narzędzia ułatwiające im prowadzenie dialogu międzykulturowego i to opartego na faktach a nie stereotypach. Głównym celem naszego projektu było zatem wzmocnienie i promowanie dialogu międzykulturowego. Na jego realizację składały się następujące cele szczegółowe: 1. Zbudowanie zasobu ogólnodostępnych materiałów i narzędzi wspierających proces wymiany międzykulturowej opartej o fakty a nie o stereotypy. 2. Rozwijanie kompetencji miękkich i umiejętności współpracy wśród młodych ludzi, które ucierpiały w wyniku pandemii. 3. Promowanie różnorodności i wspieranie poczucia społeczności europejskiej zgodnie z zasadą "różni lecz równi".