Celem realizacji projektu było wzmocnienie kompetencji empatycznych młodych ludzi oraz przeciwdziałanie narastającym problemom izolacji, egoizmu, trudności w komunikacji i obniżonego dobrostanu psychicznego, które są szczególnie widoczne wśród młodzieży w wieku 16–25 lat. Projekt odpowiadał na realne potrzeby młodych osób z różnych krajów, w tym także z obszarów dotkniętych kryzysem i wojną, tworząc bezpieczną, inkluzywną przestrzeń do rozwoju osobistego i społecznego . Główne cele projektu obejmowały rozwijanie empatii jako kluczowej kompetencji osobistej, społecznej i zawodowej, zwiększenie świadomości na temat skutków braku empatii w skali mikro i makro oraz kształtowanie postaw opartych na szacunku, akceptacji i tolerancji. Istotnym założeniem było także wzmocnienie umiejętności skutecznej komunikacji, aktywnego słuchania i budowania trwałych relacji interpersonalnych . Projekt miał również na celu poprawę zdrowia psychicznego uczestników poprzez rozwijanie samoświadomości, umiejętności radzenia sobie ze stresem, lękiem i emocjami, a także budowanie odporności psychicznej. Dzięki zastosowaniu metod edukacji pozaformalnej, takich jak warsztaty teatralne, praca w grupach, techniki oddechowe, aktywności fizyczne i refleksja, uczestnicy mogli uczyć się przez doświadczenie i praktyczne działanie . Dodatkowym celem projektu było wzmocnienie dialogu międzykulturowego oraz promowanie wartości europejskich poprzez współpracę młodzieży z Polski, Ukrainy, Litwy i Łotwy. Projekt zakładał także trwałość rezultatów – uczestnicy zostali przygotowani do dzielenia się zdobytą wiedzą i umiejętnościami w swoich lokalnych społecznościach oraz do dalszego promowania empatii jako fundamentu zdrowych relacji społecznych i zawodowych .